Yargıtay 9. Ceza Dairesi 25.02.2026 tarihli kararıyla tehdit suçunda temyiz yasağı ve nitelikli cinsel saldırıda temyiz nedeni belirtilmemesi gerekçeleriyle başvuruyu reddetti.
Özet: Yargıtay, bölge adliye mahkemesinin tehdit ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararını incelemiş ve tehdit suçuyla ilgili olarak on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlarda temyiz incelemesinin mümkün olmaması nedeniyle, nitelikli cinsel saldırı suçuyla ilgili olarak ise temyiz eden vekilin bozma sebeplerini belirtme yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle katılan bakanlık vekilinin temyiz isteminin oy birliğiyle reddine karar vermiştir.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: █████████ E., █████████ K.SUÇLAR : Tehdit, nitelikli cinsel saldırıHÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onamaBölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: Tehdit suçundan verilen karar yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesinde yer verilen “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı ve nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen karar yönünden ise 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinin temyiz sebebi içermediği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2026 tarihinde karar verildi.