2. Ceza Dairesinden hırsızlık suçuna ilişkin kararda, temyiz süresinin hatalı belirtilmesi ve ceza artırım oranının yanlış uygulanması nedeniyle hükmün bozulması.
Özet: Hırsızlık suçundan yargılanan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin, Türk Ceza Kanununun 143. maddesi uyarınca ceza artırım oranının en fazla 1/3 olması gerekirken hatalı bir şekilde 1/2 olarak uygulanması sonucu fazla ceza tayin edildiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir; ayrıca, kararda temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilmesinin yanıltıcı olduğu tespit edilerek, yokluğunda verilen kararı tebliğ alan bir sanığın temyiz isteminin bu yanıltıcı bildirim nedeniyle süresinde kabul edildiği ve diğer temyiz itirazlarının yerinde görülmediği belirtilmiştir.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: ███████ E., ███████ K.SUÇ: HırsızlıkHÜKÜMLER: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: BozmaSanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:20.07.2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Kanun'un 305-326. maddeleri uygulanmakta olduğundan, daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş dosyada temyiz süresine ilişkin bir değişiklik yapılmadığı dikkate alındığında; 16.02.2022 tarihli kararda temyiz süresinin tebliğ tarihinden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında; yokluğunda verilen kararı 21.03.2022 tarihinde tebliğ alan sanık ...'ın 04.04.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;Suç tarihi itibarıyla TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım oranının en fazla 1/3 oranında olması gerekirken, 1/2 oranında artırım yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.