Danıştay 8. Daire, Maden Kanununa muhalefetle ilgili idari para cezasında temyiz parasal sınır altında kaldığından incelemeksizin ret kararı verirken, 2577 sayılı Kanunun 46. maddesinin farklı yorumlanması nedeniyle karşı oy sunuldu.
Özet: Maden kanununa aykırı üretimden dolayı verilen idari para cezasının iptali ve iadesi talebiyle açılan davada verilen bölge idare mahkemesi kararının temyiz başvurusunu inceleyen yüksek mahkeme, idari para cezasının miktarının temyiz için belirlenen parasal sınırın altında kalması nedeniyle kararın kesin olduğunu belirterek temyiz istemini incelemeksizin reddetmiş, ancak karşı oyda maden mevzuatından kaynaklanan uyuşmazlıkların konusu itibarıyla parasal sınıra tabi olmaksızın temyize açık olması gerektiği vurgulanmıştır.
T.C.
D A N I Ş T A YSEKİZİNCİ DAİREEsas No : █████████Karar No : █████████TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI Davacı ... Adi Ortaklığı vekili Av. ... tarafından, Diyarbakır ili, Sur ilçesi, Bahçecik sınırları dahilinde DSİ 10. Bölge Müdürlüğüne ait ███████-02 hammadde üretim izinli alanda yapılan incelemede ruhsat alanı dışında üretim yapıldığının tespit edildiğinden bahisle 3213 Sayılı Maden Kanunu'nun 12. maddesi uyarınca 130.521,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin Diyarbakır Valiliğin ... tarihli ve ... sayılı yazısı ile bildirilen ... tarihli ve ... sayılı işlemin iptali ile ihtirazı kayıtla yapılan ödemenin ödeme tarihinden itibaren işletilecek en yüksek faiziyle birlikte iadesi istemiyle Diyarbakır Valiliğine karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince verilen... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır. Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun █████/2025 tarihli E:█████████ K:████████ ve █████/2025 tarihli E:█████████ K:████████ sayılı kararları da bu yöndedir. Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, █████/2025 gününde oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY :(X)- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz" başlığını taşıyan 46. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendinde; maden, taşocakları, orman, jeotermal kaynaklar ve doğal mineralli sular ile ilgili mevzuatın uygulanmasına ilişkin işlemlere karşı açılan davalar hakkında verilen kararların, Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği kurala bağlanmıştır.2577 sayılı Kanun'un 46. maddesi uyarınca, bölge idare mahkemesince istinaf incelemesi üzerine verilen kararlara karşı sadece 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde yer alan konular ile sınırlı olarak Danıştay'a temyiz başvurusunda bulunulabilir. Bölge idare mahkemelerince istinaf incelemesi üzerine verilen ve 46. madde kapsamı dışında olan kararlar ise kesindir. Bu maddede tahdidi olarak sayılan konular birbirinden bağımsız olduğundan, bir davanın bu maddede sayılan konulardan birine ilişkin olması durumunda başkaca herhangi bir kritere bağlı olmaksızın temyiz incelemesine tabi olacağı açıktır.Bu durumda, maden mevzuatının uygulanmasından kaynaklanan uyuşmazlıkta temyiz isteminin esasının incelenmesi suretiyle bir karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle temyiz isteminin incelenmeksizin reddi yolunda verilen çoğunluk kararına katılmıyorum.