6. ceza dairesi kararı: kasten yaralamada temyiz edilemez para cezası ve tehdit suçunda zamanaşımından düşme.

6. Ceza Dairesi Kararı: Kasten Yaralamada Temyiz Edilemez Para Cezası ve Tehdit Suçunda Zamanaşımından Düşme.

Özet: Yargıtay, sanık hakkında verilen kasten yaralama ve tehdit suçlarından mahkûmiyet hükümlerini inceleyerek, kasten yaralama suçu için belirlenen 3.000 TL altındaki adli para cezasının temyiz edilemez kesin hüküm niteliğinde olması sebebiyle bu yöndeki temyiz itirazını reddetmiş; tehdit suçu yönünden ise suç tarihi ile inceleme tarihi arasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suça rağmen 12 yıllık kesintili dava zamanaşımının dolduğunu tespit ederek mahkûmiyet hükmünü bozup kamu davasının düşmesine karar vermiştir.

6. Ceza Dairesi █████████ E. , ████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/6 E., ███████ K.

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Mahkûmiyet Hükmünün İncelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan Adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında yaralama suçlarından dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereğince sanık müdafiinin temyiz itirazlarının Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Verilen Mahkûmiyet Hükmünün İncelenmesinde;

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1, maddesine uyan tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık kesintili dava zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 16.04.2019 tarihi itibariyle durduğu ve sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 14.10.2020 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, suç tarihi olan 28.02.2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

21.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.