Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına karşı yapılan temyiz başvurularını esastan reddederek hükümleri onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına karşı sanık müdafiilerinin eksik inceleme, delillerin yanlış değerlendirilmesi ve beraat verilmesi gerektiği yönündeki temyiz istemlerinin incelenmesi sonucunda, ilk derece mahkemesi hükümlerini hukuka uygun bulan bölge adliye mahkemesi kararında herhangi bir isabetsizlik tespit edilmemiştir; bu nedenle, Yargıtay sanık avukatlarının temyiz nedenlerini yerinde görmeyerek istemlerinin esastan reddine ve bölge adliye mahkemesi kararının onanmasına oy birliğiyle hükmetmiştir.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., ████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, eksik inceleme yapıldığı, delillerin yanlış değerlendirildiği ve beraat kararı verilmesine yönelik, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise, 5237 sayılı Kanun'un 144. maddesi uygulanarak beraat kararı verilmesine yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve hukuka uygun olduğu kabul edildiğinden, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 35. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.