Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen istinafın reddi kararını onarken, iş yeri dokunulmazlığı ihlali suçuna ilişkin temyiz başvurusunu kanuni imkansızlık nedeniyle reddetti.
Özet: İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen istinaf ret kararının kanun gereği temyiz edilemez nitelikte olması nedeniyle bu yöndeki temyiz istemi reddedilirken, hırsızlık suçundan yapılan temyiz başvurusunda ileri sürülen savunma hakkı kısıtlaması, mal zararının azlığı, uzlaştırma yapılmaması ve iyi hal indirimi gibi iddialar yerinde bulunmayarak bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddeden hükmü hukuka uygun görülerek onanmıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., ████████ K.SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onamaI. Sanık Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, kendisine müdafii atanmayarak savunma hakkının kısıtlandığına, ayrı ayrı şikâyetçilerin mal zararının düşük olduğuna, TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasının gerektiğine, uzlaştırma yoluna gidilmediğine, TCK'nın 168. maddesinin uygulanmadığına, duruşmadan bağışık tutulmadığına, iyi hal indirimi yapılmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "18.03.2021" yerine "01.04.2021" olarak yanlış gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir. Sanık hakkında şikâyetçilere yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.