Danıştay, 7326 sayılı yasa ile yapılandırılması ihlal edilen kamu alacağı ödeme emrindeki vergi ziyaı cezasının, 7338 sayılı yasanın lehe düzenlemesiyle tekerrür nedeniyle artırılan tutarı aşan kısmının iptali kararını onadı.
Özet: Davacı şirketin 7326 sayılı yasa kapsamında yapılan yapılandırmanın ihlal edilmesi sonrası düzenlenen kamu alacağı ödeme emrine itirazı üzerine, ilk derece mahkemesinin ödeme emrini hukuka uygun bularak davayı reddetmesi ve bölge idare mahkemesinin ise vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınan 200 TLyi aşan kısmını lehe yasal düzenleme uyarınca iptal ederek kararın kalanını onaması karşısında, temyiz başvurularının reddedilerek bölge idare mahkemesinin usul ve hukuka uygun kararı onanmıştır.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : ██████████Karar No : █████████TEMYİZ EDENLER :1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/.... VEKİLİ: Av.... 2-(DAVACI) ... Petrol Ürünleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi VEKİLİ: Av. ...İSTEMİN KONUSU : .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ :Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2017 yılının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme içeriği cezalı vergiye karşı açılan dava devam ederken davacı tarafından 7326 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun kapsamında yapılan başvuru üzerine davadan vazgeçilmesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, sonrasında vadesinde ödeme yapılmayarak yapılandırmanın ihlal edildiğinin anlaşıldığı olayda düzenlenen ödeme emrinde hukuka bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının; ödeme emri içeriği vergi ziyaı cezasının, tekerrür nedeniyle artırılan kısmının, tekerrüre esas alınan ceza tutarı olan 200 TL'yi aşan bölümü dışındaki kamu alacağına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu, sözü edilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir. 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde 7338 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle, tekerrür hükümleri uyarınca artırılacak tutarın, tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı yolunda getirilen lehe düzenleme dikkate alındığında, vergi ziyaı cezasının ancak tekerrüre esas alınan ceza tutarı olan 200 TL kadar artırılabileceği gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararının, ödeme emri içeriği vergi ziyaı cezasının, tekerrür sebebiyle artırılan kısmının bu tutarı aşan bölümü yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf istemi kabul edilerek değinilen hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra ödeme emrinin sözü edilen kısmı iptal edilmiştir.TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davalı idare tarafından, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. Davacı tarafından, 7326 sayılı Kanun kapsamında yapılan başvuru sonrasında yeniden ödeme emri tanzim edileceğinin şifaen beyan edildiği ancak taraflarına her hangi bir ödeme emri tebliğ edilmediği gibi taksitlendirmeye ilişkin de bir belge gönderilmediği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz istemlerinin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu harç alınmasına,4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, █████/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.