Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün, sanık müdafiinin temyiz itirazları reddedilerek Yargıtay tarafından onanması kararı.
Özet: Sanık müdafiinin hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak, kamera görüntülerindeki kişinin sanık olup olmadığının şaibeli olduğu, şüpheden sanık yararlanır ilkesi, suç işleme kastının bulunmadığı, pişmanlık gösterdiği ve alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu yönündeki temyiz itirazları değerlendirilmiş olup, yapılan incelemede sanık hakkında katılana yönelik hırsızlık eylemi sebebiyle kurulan hükümde ve istinaf başvurularının esastan reddine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı saptanarak, müdafiin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş ve usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararı onanmıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, kamera görüntülerindeki kişinin sanık olup olmadığının şaibeli olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği kesin olmayan delillerle sanığın cezalandırılamayacağına, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, pişmanlık gösterdiğine, sanık hırsızlık yapmadığı için zararı gidermediğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurularının esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 20. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.