yargıtay 4. ceza dairesi, hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararını, sanığın istinaf başvurusunu ve kamu görevlisi bilmeme hata iddialarını reddederek onadı.

Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararını, sanığın istinaf başvurusunu ve kamu görevlisi bilmeme hata iddialarını reddederek onadı.

Özet: Hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi üzerine, sanık müdafiinin sanığın kamu görevlisi olduğunu bilmediği ve hata hükmünden yararlanması gerektiği yönündeki temyiz itirazları, sanığın eyleminin hukuka uygun olarak tespit edildiği, tüm kanıtlarla iddia ve savunmaların yeterince değerlendirildiği ve mahkemenin takdirinin yerinde olduğu gerekçesiyle üst mahkemece esastan reddedilerek önceki hüküm onanmıştır.

4. Ceza Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : ████████ E. ████████ K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın telefonda görüştüğü kişinin kamu görevlisi olduğunu bilmediğine, hata hükmünden yararlanması gerektiğine, beraat kararı verilmesine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, şikayetçi beyanı, olay tutanağı, tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine, yasal koşulları oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2026 tarihinde karar verildi.