Yargıtay 2. Ceza Dairesi, sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünü hukuka uygun bularak onamış, iş yeri dokunulmazlığı ve mala zarar verme suçlarından temyiz edilemezlik nedeniyle başvuruyu reddetmiştir.
Özet: Sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde, iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları için hükmolunan cezaların yasal mevzuat gereği temyize kapalı olması nedeniyle bu kısma ilişkin başvuru reddedilmiş; hırsızlık suçu için yapılan temyiz incelemesinde ise, ilk derece ve istinaf mahkemesi kararlarında sanığın iddialarını destekleyecek bir hukuka aykırılık tespit edilmediğinden, istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hukuka uygun bulunarak, sanığın temyiz nedenleri reddedilmiş ve hüküm onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar vermeHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasıI. Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesindeHükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın atılı suçu işlemediğine, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik incelemeye, beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 43. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapılırken 8 yıl 16... gün yerine 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmiş ise de sonrasında aynı Kanun'un 62. maddesinin uygulanması ile sonuç cezanın doğru belirlenmesi karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.