hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün istinaf ve temyiz incelemeleri sonucunda yargıtay tarafından onanarak kesinleşmesine dair karar metni.

Hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün istinaf ve temyiz incelemeleri sonucunda Yargıtay tarafından onanarak kesinleşmesine dair karar metni.

Özet: Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince mahkum edilen sanığın, bu kararın bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun reddiyle kesinleşmesinin ardından, suçu işlemediği ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiği iddialarıyla temyiz ettiği dosyada; Yargıtay, atılı eylemin sübut bulduğunu, takdiri indirim uygulanırken hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile erteleme hükümlerinin adli para cezası nedeniyle uygulanmamasına dair mahkeme takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığını ve kararın gerekçesinin yerinde olduğunu belirterek, sanığın tüm temyiz taleplerini esastan reddederek bölge adliye mahkemesi kararını oy birliğiyle onamıştır.

4. Ceza Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : █████████ E. , █████████ K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; üzerine atılı suçu işlemediğini ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğini ileri sürerek hakkındaki mahkumiyet kararının bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunması ve tüm dosya kapsamından, sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebinin uygulandığı, diğer lehe hükümler yönünden ise hükmedilen cezanın adli para cezası olması nedeniyle aynı Kanun'un 51. maddesinin uygulanmamasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 43. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,03.03.2026 tarihinde karar verildi.