Kamulaştırma bedeli tespit davasında, resmi tatil nedeniyle uzayan istinaf başvuru süresinin yanlış hesaplanması sonucu bölge adliye mahkemesi kararının bozulması.
Özet: Kamulaştırma bedelinin tespiti davasında ilk derece mahkemesinin kararının davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince süresinden sonra verildiği gerekçesiyle reddedilmiş; ancak yüksek mahkemece yapılan temyiz incelemesinde, istinaf süresinin son gününün resmi tatile denk gelmesi nedeniyle sürenin kanun gereği uzadığı ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak dosyanın esas inceleme için geri gönderilmesine hükmedilmiştir.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi
SAYISI : █████████ Esas, █████████ KararKARAR : RetİLK DERECE MAHKEMESİ : Mihalıççık Asliye Hukuk MahkemesiSAYISI : ███████ Esas, ███████ KararTaraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun süre yönünden reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 345 inci maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca istinaf dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı vekiline 03.06.2024 tarihinde tebliğ edilmiş; istinaf dilekçesi ise 20.06.2024 tarihinde verilmiştir.6100 sayılı Kanun'un 345 inci maddesinde; "İstinaf yoluna başvuru süresi iki haftadır. Bu süre, ilamın usulen taraflardan her birine tebliğiyle işlemeye başlar. İstinaf yoluna başvuru süresine ilişkin özel kanun hükümleri saklıdır.", 92/2 nci maddesinde; "Süre; hafta, ay veya yıl olarak belirlenmiş ise başladığı güne son hafta, ay veya yıl içindeki karşılık gelen günün tatil saatinde biter. Sürenin bittiği ayda, başladığı güne karşılık gelen bir gün yoksa, süre bu ayın son günü tatil saatinde biter." ve 93 üncü maddesinde; "Resmî tatil günleri, süreye dâhildir. Sürenin son gününün resmî tatil gününe rastlaması hâlinde, süre tatili takip eden ilk iş günü çalışma saati sonunda biter." düzenlemelerine yer verilmiştir. Eldeki davada, mahkeme kararının davalı vekiline 03.06.2024 tarihinde tebliğ edildiği ve istinaf süresinin 17.06.2024 günü tatil saatinde bittiği, ancak 17.06.2024 gününün 2024 yılı Kurban Bayramı’nın ikinci gününe rastladığı, resmi tatil olduğu, o halde istinaf süresinin 6100 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesi uyarınca kendiliğinden 20.06.2024 gününe kadar uzadığı, davalı vekilinin istinaf dilekçesini süresi içerisinde verdiği anlaşılmıştır. O halde, işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı gerekçeyle başvurunun reddi doğru değildir. KARARAçıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının sair husular incelenmeksizin BOZULMASINA,Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,30.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.