7. Ceza Dairesi, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçunda lehe kanun, etkin pişmanlık ve hak yoksunlukları yönünden hukuka aykırılıklar nedeniyle mahkûmiyet hükmünü bozdu.
Özet: Yargıtay, sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan aldığı mahkumiyet kararını, suç tarihinde yürürlükte olan ancak sonradan lehe değişen kanun hükümleri arasında gerekli karşılaştırma yapılmadan eksik ceza tayini, kovuşturma aşamasında sanığın etkin pişmanlık talebi olmasına rağmen ilgili madde gereği 1/2 yerine 1/3 oranında indirim uygulanması, kısa süreli hapis cezasının ertelenmesine rağmen hak yoksunluklarına hükmedilmesi ve erteleme ihtarında uygulama maddelerinin belirtilmemesi gibi esaslı hukuki hatalar nedeniyle bozmuştur.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : ███████ E., █████████ K.SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 02.12.2020 tarihli ve ██████████ Esas, ██████████ Karar sayılı ilâmı ile suçun işlenmesinde kullanılan nakil aracının iadesi yönündeki Mahkeme kararının onanarak kesinleştiği gözetilerek katılan ... İdaresi vekilinin, suçun işlenmesinde kullanılan nakil aracına yönelik temyiz talebi inceleme dışı bırakılmıştır.Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;1.Suç tarihi ve ele geçen kaçak eşyanın niteliğine göre, sanığa atılı eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/11. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe hükümler içeren 6545, 72 42... sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/11. maddesinin son cümlesi yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/ 23... /2. maddeleri somut olaya ayrı ayrı uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, Mahkemece 5607 sayılı Kanun'un 3/11. ve 3/22. maddeleri uygulanmak suretiyle karma uygulama yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi, 2.7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinin son cümlesinin "Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" hükmünü içerdiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı, soruşturma aşamasında etkin pişmanlıktan faydalanma imkanı olduğu bildirilmeyen sanığın bozma ilâmından sonra suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katını yatırarak etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanma iradesini ortaya koyduğu gözetilerek, 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi gereğince cezada 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,3.Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/4. maddesine aykırı olacak şekilde aynı Kanun'un 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi,4.Sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesi üzerine 5237 sayılı Kanun'un 51/7-8. maddeleri gereği ihtarata karar verildiği halde uygulama maddelerinin gösterilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.Açıklanan nedenlerle, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 22.01.2026 tarihinde karar verildi.