Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, temyize konu miktarın Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362. maddesi ve Ek Madde 1/2 uyarınca belirlenen kesinlik sınırının altında kalması sebebiyle temyiz dilekçesinin reddi kararı.
Özet: Yüksek mahkeme, davalı tarafça bölge adliye mahkemesi kararına karşı yapılan temyiz başvurusunu, ilgili yasa değişikliği ile belirlenen temyiz kesinlik sınırının altında kalan bir miktara ilişkin olması sebebiyle esastan incelemeksizin reddetmiştir; bu karar, dava konusu alacağın dava tarihi itibarıyla geçerli olan yasal temyiz limitini aşmaması nedeniyle temyiz dilekçesinin miktardan dolayı kabul edilemez olduğuna işaret etmektedir.
MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi
SAYISI : ████████ E., █████████ K.İLK DERECE MAHKEMESİ : Karşıyaka 4. İş MahkemesiSAYISI : ████████ E., ████████ K.Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Hüküm altına alınan ve davalı tarafça temyize konu edilen miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi dikkate alındığında, 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesi ile değiştirilen 6100 sayılı Kanun'un ek madde 1/2 hükmü uyarınca dava tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır. KARARAçıklanan sebeple;Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.