Yargıtay 9. Ceza Dairesi, çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen mahkumiyet kararını onarken, cinsel taciz suçuna ilişkin temyiz başvurusunu usulden reddetti.
Özet: Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarından verilen mahkumiyet kararının istinaf sonrası temyiz incelemesinde, cinsel taciz suçuna ilişkin temyiz talebi yasal olarak temyiz kabiliyeti bulunmadığından reddedilmiş; çocuğun cinsel istismarı suçuna ilişkin temyiz talebi ise yargılama sürecinde usul ve kanuna aykırılık görülmemesi, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin tespiti ve delillerin hukuka uygun değerlendirilmesi sonucunda esastan reddedilerek mahkumiyet hükmü onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : ████████ E., ████████ K.SUÇLAR: Çocuğun cinsel istismarı, cinsel tacizHÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, onamaBölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 35. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık Müdafiinin Temyiz İstemiÖzetle, Sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine, kararın gerekçesiz olduğuna, heyet değişikliği nedeniyle zabıtların okunmadığına, taktiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılmasının hatalı olduğuna, temas içeren bir eyleminin olmadığına, zincirleme suç hükümlerinin şartlarının oluşmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.III. GEREKÇEA.Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.B.Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARA.Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm YönündenGerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm YönündenGerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 35. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2026 tarihinde karar verildi.