hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığı ihlali ve mala zarar verme suçlarında kanun yollarının tespiti ile etkin pişmanlık hükümlerinin eksik uygulanması nedeniyle temyiz üzerine bozma.

Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığı ihlali ve mala zarar verme suçlarında kanun yollarının tespiti ile etkin pişmanlık hükümlerinin eksik uygulanması nedeniyle temyiz üzerine bozma.

Özet: Mahkeme, sanık müdafiine tebligat eksikliği nedeniyle önceki temyiz ret kararını kaldırarak, bir sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen kararın istinaf yerine itiraz yoluyla incelenmesi gerektiğini belirterek dosyayı iade etmiş, diğer sanıkların iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve bazı mala zarar verme suçlarına ilişkin temyiz başvurularını kanunen temyiz edilemez nitelikte olmaları sebebiyle reddetmiş, fakat hırsızlık suçundan yargılanan sanıklardan birinin çaldığı eşyanın bir kısmını iade etmesi nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için mağdurun rızasının araştırılmamış olmasını bozma nedeni sayarak ilgili hükümleri bozmuştur.

2. Ceza Dairesi ████████ E. , ████████ K.

"İçtihat Metni"

Ek Tebliğname No : 2 - █████████

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : ████████ E. ████████ K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

SUÇLARIN TARİHİ : 05.03.2016

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Sanıklar ... (...), ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarına ilişkin olduğu, sanık ... müdafiinin temyizinin kapsamının ise yalnızca hırsızlık suçuna ilişkin olduğu belirlenerek ve sanık ... (...) müdafiine ait adres olan "... mahallesi, ....sokak ... apt. No: ... Antakya/Hatay" adresinde gerekçeli kararın tebliği üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 22.11.2021 tarihli ek kararı ile sanık ...'nin 22.11.2021 tarihli temyizinin reddine karar verilmişse de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, ████████ Karar sayılı kararında belirtildiği üzere sanık ...'ın müdafiinin temyiz talebinde bulunmadığı, bu nedenle sanığın kendisine yapılmayan tebliğ işlemi üzerine temyiz ret kararı verilemeyeceğinden anılan karar kaldırılarak yapılan incelemede;

I)Sanık ... (...) hakkında mala zarar verme suçuna ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 272/3-a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki 2.000,00 TL adli para cezası ile ilgili olarak Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin istinaf isteminin reddine dair kararına karşı aynı Kanun’un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulabileceğinden, sanık hakkında mala zarar verme suçu ile ilgili kanun yolu başvurusu itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II) Sanıklar ... (...), ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan ve sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere dair yapılan incelemede

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, bahsi geçenlerin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca kısmen Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

III)Sanıklar ... ve ....hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'ın temyiz talebinin, dosyada eksikler olduğuna yönelik olduğu, sanık ...'ın temyiz talebinin kararın yüzüne okunmadığı, işlemediği suçtan ceza verildiği, tekrar değerlendirme yapılmasını istediğine yönelik olduğu, sanık ... müdafiinin temyiz talebinin, müvekkilinin baskı altında kaldığından kısmi ikrar içeren beyanda bulunmuş olabileceği, diğer sanıkların atfı cürum içerir beyanda bulunduklarını, beyanlarının çelişkili olduğu, malın değerinin az olduğu, suçun manevi unsurlarının bulunmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık ...'nin soruşturma aşamasında suça konu eşyaların bir kısmını kolluk kuvvetlerine iade ederek katılana teslimini sağladığı olayda katılandan sanıklar hakkında kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... (...), ..., sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Hatay 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.