mala zarar verme suçunda, sanıkların doğrudan kastının bulunmadığı ve eylemin güvenlik gerekçesiyle yapıldığı tespit edilerek istinaf mahkemesi mahkumiyet kararının yargıtay tarafından bozulması.

Mala Zarar Verme suçunda, sanıkların doğrudan kastının bulunmadığı ve eylemin güvenlik gerekçesiyle yapıldığı tespit edilerek istinaf mahkemesi mahkumiyet kararının Yargıtay tarafından bozulması.

Özet: Bu hukuki evrakta, ilk derece mahkemesinin mala zarar verme suçundan beraat kararı vermesine rağmen, istinaf mahkemesinin sanıkları adli para cezasıyla mahkum etmesi üzerine, Yargıtay sanıkların bir yapıyı güvenlik nedeniyle yıktıklarını, mala zarar verme suçunun doğrudan kastla işlenebilen bir suç olması ve sanıklarda doğrudan kastın bulunmaması nedeniyle suçun yasal unsurlarının oluşmadığını belirterek istinaf mahkemesinin mahkumiyet kararını bozarak dosyayı geri göndermiştir.

6. Ceza Dairesi █████████ E. , ████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : █████████ E., █████████ K.

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

İzmir 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2022 tarihli, ███████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine, karar verilmiştir.

B. İstinaf

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 21.09.2023 tarihli, █████████ Esas ve █████████ Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 151/1, 62... . maddeleri uyarınca 6.750 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanıklar ... ve ... Müdafinin Temyiz İstemi;

Suçun sanıklar tarafından bilerek ve istenerek işlendiğine dair herhangi bir emare yada delil bulunmadığı, mala zarar verme suçu ancak genel kastla işlenebileceği, sanıkların genel kast ile hareket ettikleri düşünülse dahi 5237 sayılı Kanun'un 30 uyarınca suçun maddi unsurlarında kaçınılmaz bir hataya düştükleri kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanık ...'nun .... Yapı A.Ş.'de projelerden sorumlu genel müdür yardımcısı olarak görev yaptığı, sanık ...'nın ise ......... Yapı A.Ş.'nin .... ili, ...... ilçesinde yapmış olduğu .......... isimli projede şantiye şefi olarak görev yaptığı, sanıkların katılanlar ....... ve ...'ın malikleri olduğu .. .. projesinin bitişiğinde bulunan ... ili, ... ilçesi ... Mahallesi, 290 pafta, 1443 ada, 30 parselde kayıtlı taşınmazın üzerinde bulunan 170, 170/1, ... nolu un fabrikası ve depolarını güvenlik açısından tehlike arz etmesi nedeniyle yıktırması nedeniyle açılan davada; sanıkların mala zarar verme kasıtlarının bulunmadığı ve mala zarar vermenin doğrudan kast ile işlenebilen bir suç olması nedeniyle mala zarar verme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından; sanıkların mala zarar verme suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 21.09.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.01.2026 tarihinde karar verildi.