kaçakçılık suçunda mahkûmiyet hükmü, sanığın savunma hakkının kısıtlanması ve gerekçeli karardaki çelişki nedenleriyle yargıtay tarafından bozuldu.

Kaçakçılık suçunda mahkûmiyet hükmü, sanığın savunma hakkının kısıtlanması ve gerekçeli karardaki çelişki nedenleriyle Yargıtay tarafından bozuldu.

Özet: Yüksek Mahkeme, sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmünü, sanığın önceki taleplerine rağmen son oturumda duruşmada hazır bulundurulmayarak (SEGBİS yoluyla veya bizzat) savunma hakkının kısıtlanması ile kısa karar ve gerekçeli karar arasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62. maddesinin uygulanıp uygulanmadığına dair ciddi çelişki bulunması ve bu duruma ilişkin bir gerekçe gösterilmemesi gibi usuli ve esasa ilişkin hukuka aykırılıklar nedeniyle oy birliğiyle bozma kararı vermiştir.

7. Ceza Dairesi ██████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : █████████ E., ████████ K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1-Hüküm tarihinde başka bir suçtan ceza infaz kurumunda olduğu anlaşılan sanığın SEGBİS yoluyla, 15.12.2020 tarihinde bozma ilamına yönelik savunması alınmış ise de, sanığın bu tarihten önce doğrudan mahkemeye getirilerek savunma yapmak istediğine dair talep dilekçesi sunduğu dikkate alınmaksızın 10.04.2014 tarihli celsede alınan savunmasında ve bozma sonrası 15.12.2020 tarihinde alınan beyanında duruşmadan bağışık tutulma talebinin de bulunmadığı gözetilerek; sanığın hükmün verildiği 23.03.2021 tarihli son oturumda SEGBİS yoluyla veya bizzat duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp, yüzüne karşı karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yokluğunda mahkûmiyetine hükmedilmesi suretiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 193. ve 196. maddelerine aykırılık oluşturacak biçimde savunma hakkının kısıtlanması,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair karar verildiği halde, gerekçeli karar metninde 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulandığının belirtildiği, bu haliyle 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesine ilişkin kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması ile birlikte sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmamasına dair bir gerekçeye de gerekçeli kararda yer verilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 23.02.2026 tarihinde karar verildi.