Danıştay 8. Daire, maden kanununa aykırılıktan ÇED ve mülkiyet izni eksikliğiyle verilen idari para cezasının temyiz parasal sınırını aşmaması nedeniyle temyiz istemini incelemeden reddetti.
Özet: Maden Kanununa aykırılık gerekçesiyle bir maden sahası için süresinde ÇED, mülkiyet ve GSM izinleri alınmadığı iddiasıyla verilen 62.743,00 TL tutarındaki idari para cezasının iptali talebiyle açılan davada, davacı tarafın temyiz isteminden feragat etmesine rağmen davalı idarenin temyiz talebi incelenmiş; ancak söz konusu idari para cezasının, ilgili tarihte yürürlükte olan temyiz parasal sınırının altında kaldığı ve bu nedenle bölge idare mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından, temyiz incelemesi için yasal bir olanak bulunmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin incelenmeksizin reddine hükmedilmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YSEKİZİNCİ DAİREEsas No : █████████Karar No : █████████TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI Davacı ...Beton Prefabrik Yapı Elemanları San. A.Ş. vekili Av. ... tarafından, Samsun ili sınırları dahilinde bulunan... sicil ve erişim numaralı saha ile ilgili olarak 2018 yılına ilişkin "süresi içinde ÇED izninin, süresi içinde mülkiyet izninin, süresi içinde GSM izninin getirilmediğinden" bahisle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 24. maddesinin 11. fıkrası uyarınca 62.743,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğünün ... tarihli ve ... sayılı işleminin iptali istemiyle ...Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ...gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvurular üzerine, davacı vekilinin █████/2025 tarihli dilekçesiyle temyiz isteminden feragat ettiği görüldüğünden, davalı idarenin temyiz istemi incelendi. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır. Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz istemlerinin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun █████/2025 tarihli E:█████████ K:████████ ve █████/2025 tarihli E:█████████ K:████████ sayılı kararları da bu yöndedir. Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, █████/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.