Danıştay, kum ocağı göletinde boğulma olayındaki idari kusur ve tazminat davasının temyiz talebini parasal sınır altında kaldığı gerekçesiyle incelemeden reddetti.
Özet: Davacılarca, bir kum ocağı göletinde meydana gelen boğulma olayı sonucunda idarelerin gerekli yönetim ve denetimi yapmayarak kusurlu davrandıkları gerekçesiyle talep edilen maddi ve manevi tazminatın toplam miktarının, bölge idare mahkemesi tarafından verilen kararın tarihi itibarıyla yürürlükte olan temyiz parasal sınırının altında kaldığı tespit edildiğinden, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun ilgili maddeleri uyarınca temyize konu kararın kesin nitelikte olduğu kabul edilerek, davacıların temyiz başvuruları incelenmeksizin reddedilmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YSEKİZİNCİ DAİREEsas No : ████████Karar No : █████████TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI Davacılar...ve ...vekili Av. ...tarafından,...'ın █████/2017 tarihinde Ankara ili Kahramankazan ilçesi ... mevkiinde bulunan kum ocağı göletinde boğularak vefat etmesi olayında idarelerin gerekli yönetim ve denetimi yapmayarak kusurlu davrandıkları ileri sürülerek uğranılan zarara karşılık 1.000'er TL maddi (miktar artırımı ile 337.804,00 TL) ve 250.000,00'er TL manevi tazminatın yasal faziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle ... Bakanlığı ve ... Valiliğine karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvurular incelendi. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz istemlerinin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır. Bu durumda, davacılar tarafından talep edilen tazminat miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun █████/2025 tarihli E:█████████ K:████████ ve █████/2025 tarihli E:█████████ K:████████ sayılı kararları da bu yöndedir. Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMLERİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, █████/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.