Anahtar kelimeler: Denizli Müdafilerinin Müdafileri İhlali Görüşü Ret İstemlerinin Antalya Yeri Dokunulmazlığının
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : ████████ E., █████████ K.SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onamaSanık ... müdafiinin temyiz isteminin sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin ise hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;I- Sanıklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.07.2020 tarihli ve ████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararının sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında, Denizli 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli ve ████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4 ve 119/1-c maddeleri uyarınca kurulan 2 yıl hapis cezası ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu karara yönelik temyizlerin niteliği karşısında;5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları” nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,II - Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, dosya kapsamında toplanan delillere göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik kesin, inandırıcı, somut bir delil bulunmadığına, bir an için sanığın üzerine atılı suçu işlediği varsayılsa bile yerel mahkeme tarafından sanık yararına olabilecek indirimlerin ve diğer lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, verilen kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, yerel mahkemece yapılan yargılamada, soruşturma aşamasında tanık olarak beyanı alınan ve teşhiste bulunan ...'ın dinlenmediğine, güvenlik kamera görüntülerinin net ve teşhise elverişli olmadığı ortada iken, müvekkili sanığın hiç tanımadığı bir şahıs olan ... tarafından yapılan teşhisin yargılamaya ve karara esas teşkil etmesinin yerinde olmadığına, şikâyetçinin zararının giderilmiş olmasının göz ardı edildiğine, olaydaki ... ve ...'ın ifadelerine başvurulmamasının müdafisi olduğu sanığın adil yargılanma hakkını ihlâl ettiğine, mahkemece eksik inceleme ile yeterli ve hukukî bir gerekçe gösterilmeden ve olayın şikâyetçi ile diğer sanık ve tanıkların ifadesine uygunluğu tartışılmadan ve gerçekler açıkça ortaya çıkarılmadan karar verildiğine, TCK'nın 50, 51, 62. ve 168. maddeleri ile CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığı kararlarının usûl ve yasaya aykırı olduğuna; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, yerel mahkemenin eksik inceleme yaptığına, müdafisi bulunduğu sanığın beyanlarını hiçe sayarak karar verdiğine, sanık ...'ın davaya konu suçu işlediğine dair kesin ve şüpheden uzak mahkûmiyetine yeterli hiçbir delil bulunmadığına, olayla ilgili görgüye dayalı hiçbir bilgisi olmayan tek bir tanığın beyanı ve her aşamada çelişkili beyanlarda bulunan diğer sanıkların beyanları dikkate alınarak karar verildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin iş bu davada uygulanmadığına, sanığın geleceği düşünülmeden, yargılamadaki tutarlı ve samimi davranışları dikkate alınmadan karar verildiğine, bu nedenle yerel mahkeme kararının hukuka aykırı olduğuna, suça konu eşyaların şikâyetçiye tamamen teslim edildiğine, yalnızca 60,00 TL tutarında paranın iadesinin yapılmadığına, bu konuda da yerel mahkemece açıkça sanıklara yöneltilmiş bir ihtar bulunmadığına, bu nedenle pek hafif bir bedelden dolayı müdafii bulunduğu sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının haksız olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;A. Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden,Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,B. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden,5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve ███████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa atanan zorunlu müdafiinin karar duruşmasında hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilip hüküm kurularak aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan sebeple 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için Denizli 9. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.