Anahtar kelimeler: Şüyuu İzalei Betonarme Çarşamba Findık Katlı Açmak Mah Sinin Muhdesat
MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.İLK DERECE MAHKEMESİ : Çarşamba 1. Asliye Hukuk MahkemesiSAYISI : ████████ E., ████████ K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVADavacı vekili dava dilekçesinde; Çarşamba Sulh Hukuk Mahkemesinin ████████ Esas sayılı izale-i şüyuu dosyasında mahkeme ara kararı gereğince, muhdesat iddiasının ispatı açısından dava açmak üzere müvekkiline süre verildiğini, ... Mah., 112 ada, 20 No.lu parselin 1/2'sinin davalıya ait olduğunu, üzerinde bulunan betonarme 3 katlı bina, betonarme depo-garaj ve findık ağaçları ile aynı yer 110 ada 23 ve 24 No.lu parsellerde bulunan fındık ağaçlarının tamamının müvekkilinin kendi maddi ve manevi çabaları ile meydana getirildiğini, 23 ve 24 parsellerin taraflarca 2000 yılında satın alındığını, taşınmazlar alındığında üzerinde hiçbir yapı olmayan boş bir arazi niteliğinde olduklarını, 2004'lü yıllarda yine müvekkili tarafından taşınmazlar üzerine fındık ağaçları dikildiğini, 3 katlı betonarme bina ile depo-garajın inşaatının davacı tarafından doksanlı yılların sonu iki binli yılların hemen başında yapıldığını, davalının yurt dışında olduğu ve inşaatın yapım aşamasına her hangi bir katkısının olmadığını ileri sürerek betonarme 3 katlı bina, depo-garaj ve fındık ağaçlarının mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAPDavalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ...'ın tarafların babası ...'ın yanında ikamet ettiğini, anne babasının fındık arazilerinden hatta babasının emekli maaşından dahi yararlandığını, söz konusu muhdesatlarda davacı ve müvekkilinin eşit miktarda hak sahibi olduğunu, 112 ada 20 parseldeki fındık ağaçlarının ...'ın sağlığında ve himayesindeyken her şeyin ortak olduğu dönemde dikildiğini, müvekkilinin bizzat fındık dikiminde bulunmasa bile Almanya'dan para göndererek gerekli masraflara ortak olduğunu, 3 katlı ev ve betonarme depo yapıldığı tarihte de söz konusu taşınmazın malikinin ve zilyedinin muris ... olduğunu, O tarihte ...'ın aynı bahçe içerisindeki eski evi yıkılarak yeni ev inşa ettiğini, 2002 yılında ... dava konusu parseli ve bir çok parseli davacı ve müvekkil arasında eşit olarak tapuda paylaştırdığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARIİlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "dava konusu muhdesatların üzerinde bulunduğu taşınmazlar ile ilgili derdest ortaklığın giderilmesi davası olduğundan davacının dava açmakta hukuki yararının bulunduğu, taşınmazlar üzerinde bulunan fındık ağacı niteliğindeki muhdesatların ve 112 ada 20 parsel sayılı taşınmazdaki 3 katlı yapı niteliğindeki muhdesatın davacı tarafından kendi nam ve hesabına meydana getirildiğine dair dosya kapsamında yeterli delil olmadığı, davacı yanın hatırlatılan yemin deliline dayanmadığı ve bu haliyle ispat yükü üzerinde olan davacının bu muhdesatlar yönünden iddiasını ispat edemediği, 112 ada 20 parsel üzerinde B harfi ile gösterilen betonarme depo-garaj yönünden ise BAM kaldırma kararı öncesi kabul kararı verildiği, davalı tarafın bu muhdesat yönünden istinaf başvurusu olmadığı ve davacı tarafın usuli kazanılmış hakkı olduğu, kaldı ki kaldırma kararı öncesi dinlenen tanık beyanlarından da bu muhdesatın davacı tarafından kendi nam ve hesabına kendine ait olmak üzere meydana getirildiği vicdani kanaatine varıldığından davanın kısmen kabulüne" karar verilmiştir.IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları delillere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hakiminin dosyadaki delillerle çelişmeyen tespit ve değerlendirmesine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, HMK’nun 355. maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve re'sen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varıldığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiştir.V. TEMYİZA. Temyiz SebepleriDavacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; 112 ada 20 parselde bulunan 3 katlı binanın inşasında davalının herhangi bir emeği yahut katkısının olmadığının tanık beyanlarıyla ispatlandığını, müvekkilinin bağımsız geliri ve bütçesi ile 3 katlı betonarme binayı inşa ettiğini, davalı ile herhangi bir ortak havuzu veya hesabının hiçbir zaman bulunmadığını, davalı tanıklarının beyanlarının güvenilir olmadığını, İlk Derece Mahkemesi tarafından davacı tanıklarının beyanlarına neden itibar edilmediğinin gerekçeli kararda açıklanmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.VI. KARARAçıklanan sebeplerle;Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,30.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.