Anahtar kelimeler: Görüşü İstemlerinin İhlali Nedenine Edenlerin Suçlar Neticesinde Edilebilir Yetkilerinin Konut
2. Ceza Dairesi         ██████████ E.  ,  █████████ K.
    "İçtihat Metni"

    MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

    SAYISI : ███████ E., █████████ K.
    SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
    HÜKÜMLER: İlk derece mahkemesince verilen beraat kararları kaldırılarak mahkûmiyet
    TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
    İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
    5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin olay yeri incelemesi istediğine üzerine atılı suçu işlemediğine, kendi eşinin, şikâyetçinin eski nişanlısı olduğuna, eşi ile severek evlendiklerine, bu nedenle şikâyetçinin iftira attığına, tuvalet camının küçük olduğuna ve kendisinin kilolu olması nedeniyle sığmasının mümkün olmadığına; sanık müdafiinin temyiz isteminin kararın eksik inceleme sonucu alındığına, dolayısıyla usul ve yasaya aykırı olduğuna, şikâyetçinin şikâyetinden vazgeçmiş olması nedeniyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan düşme kararı verilmesi gerektiğine, şikâyetçinin beyanları arasında çelişkiler bulunduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlâl edildiğine, somut olayda sanık aleyhine şikâyetçinin çelişkili beyanlarından başka bir tek delil bulunmadığına, olay yerinin ve sanığın fiziki şartlarının - taraflar arasında ki sosyal bağın nazara alınmadığına, malın değerinin azlığına istinaden TCK'nın 145. maddesinin kararda değerlendirilmediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
    Sanık hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

    Tamamını görebilmek için üye olmanız gerekli :/ Tamamını görebilmek için üye ol!
    Üye olmak için tıkla!