Anahtar kelimeler: Alışlarının Vergiyi Salınan Saptamalar Tekniği Kasım Yılının Temmuz Faturasında Katma
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : █████████Karar No : █████████TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVACI) ... Araçlar Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ...2- (DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...VEKİLİ : Av. ...İSTEMİN KONUSU:... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ:Dava konusu istem: Davacı adına, kısmen sahte fatura düzenlediği, bir kısım alışlarının gerçek olmadığı ve bir kısım satış faturasında gösterdiği vergiyi eksik beyan ettiği yolunda saptamalar içeren vergi tekniği raporuna dayanılarak tanzim edilen vergi inceleme raporuna istinaden 2016 yılının Ocak ila Temmuz ve Kasım dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak Nisan ila Temmuz dönemleri için bir kat; Ocak dönemi için üç kat; Şubat, Mart ve Kasım dönemleri için ise bir ve üç kat kesilen vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın sahte fatura düzenleme ve kullanmaya ilişkin kısmının matrahı yönünden bağlı bulunduğu 2016 yılı için yapılan kurumlar vergisi tarhiyatına karşı açılan davanın... Vergi Mahkemesinin ... tarih E:..., K:... sayılı kararıyla üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi yönünden reddedildiği, satış faturasında gösterilen verginin eksik beyan edilmesine yönelik davacı kurum yetkilisinin beyanı ile yasal defter kayıtlarındaki tespitler dikkate alındığında söz konusu verginin kayıt ve beyan dışı bırakıldığının sabit olduğu, 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde 7338 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle, tekerrür hükümleri uyarınca artırılacak tutarın, tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı yolunda getirilen lehe düzenleme dikkate alındığında, vergi ziyaı cezasının ancak tekerrüre esas alınan ceza tutarı kadar artırılabileceği, özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu bir ve üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi vergi yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı azaltılmış, özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davacı tarafından, uyuşmazlık konusu dönemdeki tüm alış ve satışlarının gerçek olduğu, haklarında yapılan vergi incelemesinin eksik yürütüldüğü, düzenlenen raporlarda somut bir tespit yer almadığı, araç satışı yaptıkları firmaların hukuka aykırı fiillerinden sorumlu tutulamayacağı, tahakkuk eden tüm vergi borçlarının ödendiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.Davalı idare tarafından, uyuşmazlık konusu özel usulsüzlük cezası ile vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri gereğince artırılan kısımında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.TARAFLARIN SAVUNMALARI: Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.Davacı tarafından, hukuki dayanaktan yoksun olduğu belirtilerek davalı temyiz istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU:Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz istemlerinin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3.Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, █████/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.