Anahtar kelimeler: Dayanır Kuralının Yanlış Edenin Görüşü Nedenine Neticesinde Edilebilir Sayisi Esastan
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafinin temyiz isteminin, her ne kadar suça konu araç sanığın üzerine kayıtlı olsa da diğer sanık ... 'ın beyanı doğrultusunda aracın ... uyruklu .. isimli şahsa satıldığı, sanığa ait olay yerinde herhangi bir bulgunun bulunmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu, sanık ... ...'ın temyiz isteminin sanığın kullanımında olan aracı ... uyruklu ...'a suç tarihinden önce satıldığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair kesin ve net tespitin söz konusu olmadığına sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/5. maddesinin 18.06.2014 tarihinde kabul edilip 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile Türk Ceza Kanununa eklendiği, sanıklara atılı hırsızlık suçunun 31.05.2014 tarihinde işlendiği gözönüne alındığında, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/5. maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,2- Suç tarihi itibarıyla TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım oranının en fazla 1/3 oranında olması gerekirken, 1/2 oranında artırım yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,3- Sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı Kanun'un 142/3, 142/5, 143 maddeleri uyarınca belirlenen 13 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında 11 yıl 3 ay hapis cezası yerine 10 yıl 15 ay hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.