sehven dairece usulden anadolu sınırı kesinlik uyularak istanbul bozmaya kaldığından

Anahtar kelimeler: Sehven Dairece Usulden Anadolu Sınırı Kesinlik Uyularak İstanbul Bozmaya Kaldığından

9. Hukuk Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : ████████ E., ████████ K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne istinaf yolu açık olmak üzere (sehven) karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 29.01.2025 tarihli karar ile istinafa konu edilen miktar karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı kapsamında kaldığından, davalının istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 27.03.2025 tarihli ek karar ile kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle kesin olan karara ilişkin temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 27.03.2025 tarihli ek kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiştir.

Dairemizin 02.05.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı ilâmı ile; İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına ve dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; ancak kanun yolunun istinaf olarak gösterilmesi üzerine davalı vekili kararı istinaf etmiş ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi dosyayı Yargıtaya gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iade etmek yerine, yetkisiz olarak dosyayı inceleyerek 29.01.2025 tarihli karar ile istinaf başvurusunun kesinlik sebebiyle usulden reddine, bu karara yönelik temyiz başvurusunun da 27.03.2025 tarihli ek karar ile kesinlik nedeniyle reddine karar vermiştir.

Bilindiği üzere 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) “Bozmaya Uyma veya Direnme” başlıklı 373. maddesine göre Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren İlk Derece Mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneği de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilir. 6100 sayılı Kanun'un 373/4 hükmü uyarınca Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Açıklanan yasal düzenlemeye göre, bozma sonrası verilen 29.01.2025 tarihli İlk Derece Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması mümkün değildir. Somut olayda ise, Bölge Adliye Mahkemesince bozma sonrası karara ilişkin olarak ikinci kez istinaf incelemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Kanun'un açık hükmü hilafına, bozma sonrası ikinci kez istinaf incelemesi yapılması hatalıdır.

Açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi'nin yetkisiz olarak verdiği 29.01.2025 asıl ve 27.03.2025 tarihli ek kararların ortadan kaldırılmasına karar verildikten sonra; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Bölge Adliye Mahkemesine sunulan kanun yoluna başvurma dilekçesi temyiz dilekçesi olarak nitelendirilerek yapılan incelemede, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekmesine karşın sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 oranında ücret zammı uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı fark ücret, ikramiye, ilave tediye, fark fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları ile gece çalışma alacağı ve eğitim farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulunca karara bağlanan toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.12.2021 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7. maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davacının ücret, ilave tediye, ikramiye, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve gece çalışması fark alacaklarının bulunduğu, davacı tarafça eğitim farkı alacağı talep edilmiş ise de davacının bu alacağa hak kazandığına ilişkin herhangi bir delil sunmadığı bu talebin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 17.12.2021 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesinin 21.12.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.12.2022 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece; somut uyuşmazlıkta hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı Bakanlık tarafından yapılan ikramiye ödemeleri mahsup edilmeden sonuca gidildiği, dosyada bulunan ücret bordroları incelendiğinde; 2019 yılının Haziran ve Aralık ayları ile 2020 yılının Mayıs ayında tahakkuku yapılan 5 günlük ikramiye ödemelerinin değerlendirilmediği tespit edildiğinden, bu ödemeler fark ikramiye alacağının hesabında dikkate alınarak sonuca gidilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma sonrası alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacının belirli alacak davası olarak açılması gerektiğini,

2. Faiz başlangıç tarihine ve faiz türüne itiraz ettiklerini,

3. Bilirkişi raporunun hatalı hesaplamalar içerdiğini, itirazlarının dikkate alınmadığını,

4. Harçtan muaf olan müvekkili Kurumun arabuluculuk giderinden sorumlu tutulmaması gerektiğini,

5. Vekâlet ücretinin hatalı belirlendiğini,

6. Davacının 31.12.2018 tarihli ücreti korunarak üzerine %4 oranında zam yapıldığını, herhangi bir ücret indirimine gidilmediğini,

7. Davacının ücretinin her seneki asgari ücrete yükseltilerek iş sözleşmesindeki oran üzerinden tekrar tespiti talebinin hukuka aykırı olduğunu, davacının ücretlerinin eksiksiz ödendiğini, davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, fark ikramiye alacağının hesabı ile davalı lehine hükmedilen vekâlet ücreti hususlarındadır.

1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince reddedilen miktar dikkate alınarak davalı lehine 1.260,91 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 1.112,42 TL'ye hükmedilmesi hatalıdır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2 hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi'nin yetkisiz olarak verdiği 29.01.2025 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı asıl kararı ile 27.03.2025 tarihli ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

3.Davalı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (13) numaralı bendindeki davalı lehine hükmedilen vekâlet ücretine ilişkin "1.112,42 TL" ibaresi çıkartılarak yerine, "1.260,91 TL" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.