Anahtar kelimeler: Akısa Saldırgan Sarhoşluk Btcknın Adının İtiraza Kabahatler Merciince Kez Koşullu
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Mala zarar verme, Hakaret, Saldırgan sarhoşlukHüküm : 765 sayılı TCK’nın 482/3 ( iki kez), 71, 72, 95/2. maddeleri gereğince mahkumiyet, 5237 sayılı TCK’nın 151/1, 53, 5326 sayılı Kanunun 35. maddeleri gereğince mahkumiyetDosya incelendi gereği düşünüldü: 1-Saldırgan sarhoşluk eyleminden tayin olunan idari para cezasının niteliği itibarıyla 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 29. maddesi uyarınca itiraza tabi olup, temyizi mümkün bulunmadığından temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin merciince yapılmasına, 2-Mala zarar verme ve hakaret suçlarından kurulan hükme yönelik incelemeye gelince;Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;a-Kısa kararda ve gerekçeli kararda sanık “...” yerine katılan olan ....'nin adının yazılması,b-TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrası uygulanırken, (c) bendinde yazılı hakları koşullu salıverilme tarihine kadar kullanmaktan yoksun bırakılabileceğinin gözetilmemesi, c-Sanık müdafiinin 04.05.2006 tarihli oturumda sanık hakkında lehe kanun hükümlerinin uygulanmasını talep etmiş olması karşısında hakaret suçundan hükmolunan hapis cezasının 647 sayılı Kanunun 4. maddesindeki öngörülen adli para cezası veya tedbirlerden birine çevrilip çevrilmeyeceğinin tartışılmaması,d-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce sonradan benimsenen 13.12.2005 tarih, 2005/8–155 esas, ████████ sayılı kararına göre, suç tarihi itibariyle adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca 450 TL'yi geçemeyeceği gözetilmeden hakaret suçundan sanık hakkında fazla ceza tayini,e-765 sayılı TCK'nın 95/2. maddesi gereğince aynen infazına karar verilen Tavas Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/7 E - ████████ K. sayılı ilamındaki suça ilişkin olarak 5237 sayılı TCK'nın yürürlüğe girmesinden sonra yeniden değerlendirme yapılıp yapılmadığı hususu araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 27.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.