Anahtar kelimeler: Kale Yapmanın Ayırım İkili Emanet Memurluğunun Denizli Eşyaların Müsadere Görüşü
2. Ceza Dairesi         ██████████ E.  ,  █████████ K.
    "İçtihat Metni"

    MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

    SAYISI : ███████ E., ███████ K.
    SUÇ : Hırsızlık
    HÜKÜM : Müsadere
    TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade
    Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
    Hükümlü hakkında Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2020 tarihli mahkûmiyet kararına yönelik hükümlünün temyiz istemi üzerine, Dairemizin 03.11.2022 tarihli ve █████████ Esas, ██████████ Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilerek kesinleştiği; 10.06.2024 tarihli ek kararla ise, Kale Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu'nun 2014/8 sırasında kayıtlı eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.
    5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54. ve 55. maddelerinde düzenlenen müsadere bir güvenlik tedbiri olup, müsadere kararları yönünden kural olarak asıl hükmün tabi olduğu kanun yoluna başvurabileceği ancak bağımsız olarak verilen müsadere kararlarında ise karar tarihine göre ikili bir ayırım yapmanın gerektiği;
    1.Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçmeden yani 20.07.2016 tarihinden önce bağımsız olarak verilen müsadere (veya iade) kararları yönünden 04.06.1936 gün ve 12-14 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca karar tarihindeki miktara ve 5219 sayılı Kanun ile değişik 1086 sayılı HMUK'nın 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırına göre kararın kesin olup olmadığı belirlenecektir. Buna göre, 20.07.2016 tarihinden önce bağımsız olarak verilen ve kesin olmayan kararlar temyiz kanun yoluna tabi olacaktır.
    2. 20.07.2016 tarihi ve sonrasında bağımsız olarak verilen müsadere (veya iade) kararları, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 256 ve 258. maddeleri uyarınca, istinaf kanun yoluna tabi olacaktır.
    Açıklanan nedenlerle;
    5271 sayılı Kanun'un 256/1. ve 258. maddeleri uyarınca verilen 10.06.2024 tarihli bağımsız olarak verilen müsadereye dair ek kararın 5271 sayılı Kanun'un 258/1. maddesine göre temyiz kanun yoluna değil, istinaf kanun yoluna tabi olduğunun anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, hükümlünün dilekçesi istinaf dilekçesi niteliğinde kabul edilerek, aynı maddenin 2. fıkrasına göre istemi incelemeye yetkili ve görevli merciye iletilmek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 08.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

    Tamamını görebilmek için üye olmanız gerekli :/ Tamamını görebilmek için üye ol!
    Üye olmak için tıkla!