Anahtar kelimeler: Uşak Oran Göremezlik Kesinlik Şartı Eksiklikleri Sürekli İzmir Sayisi Adliye
MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
SAYISI : █████████ E., █████████ K.İLK DERECE MAHKEMESİ : Uşak 2. İş MahkemesiSAYISI : ███████ E., ████████ K.Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oran tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair karar verilmiştir.Kararın, taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının davacının iş yerinde çalışmakta iken iş kazası geçirdiğini, açılan rücuan tazminat davasında sürekli iş göremezlik derecesine itiraz etmeleri üzerine Mahkemece süre verilmesi nedeni ile eldeki davanın açıldığını beyanla davalının sürekli iş göremezlik derecesinin tespitini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARIİlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davalı ...'ın, davacı iş yerinde 26.03.2018 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle 26.03.2019 tarihinden itibaren maluliyet oranının %11,73 olduğunun tespitine dair karar verilmiştir.IV. İSTİNAFİlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde tüm taraflarca istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekili ve davalı ... vekilinin istinaf taleplerinin reddine, davalı Kurum vekilinin istinaf talebinin kabulü ile Uşak 2. İş Mahkemesince verilen 25.04.2024 tarih, ███████ Esas ve ████████ Karar sayılı kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın kabulü ile davalı ...'ın, davacıya ait iş yerinde 26.03.2018 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle 26.03.2019 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik derecesinin %11,3 olduğunun tespitine dair karar verilmiştir. V. TEMYİZA. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacının iş göremezliğinin geçirdiği iş kazasından değil öncesinde var olan epilepsi hastalığından kaynaklandığını, Adli Tıp Kurumu raporlarında davacının epilepsi hastalığına değinilmediğini beyan etmiştir. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; olayın davacı işveren tarafından gerekli güvenlik önlemlerinin alınmaması nedeni ile meydana geldiğini, davacının kusurlu olduğunu beyan etmiştir. Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; Adli Tıp Kurumu raporunu kabul etmediklerini, Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu, beyan etmiştir. B. Değerlendirme ve GerekçeUyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oran tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.