Anahtar kelimeler: Memura Malına Dört Kez Edenler Kasten Hakaret Yaralama Üst Süreleri
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Görevli memura hakaret, Kasten yaralama, Kamu malına zarar vermeHüküm : 1- Görevli memura hakaret suçundan; 765 sayılı TCK'nın 266/1, 269, 81/1. maddeleri gereğince mahkumiyet, (iki kez), 2- Kasten yaralama suçundan; 765 sayılı TCK’nın 456/4, 62, 457/1, 271/1-son, 81/1. maddeleri gereğince mahkumiyet, (dört kez) 3- Kamu malına zarar verme suçundan; 5237 sayılı TCK’nın 516/ilk, 522, 81/1. maddeleri gereğince mahkumiyetTemyiz edenler : 1- Sanık müdafii, 2- Üst Cumhuriyet savcısı Dosya incelenerek gereği düşünüldü:1- Görevli memura hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükme yönelik incelemede;Sanığa atılı görevli memura hakaret ve kasten yaralama suçları için 765 sayılı TCK'nın 266/1 ve 456/4. maddelerinde belirlenen cezaların süreleri itibariyle, anılan Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla hükmün BOZULMASINA, CMUK'nın 322. maddesi uyarınca sanık hakkındaki davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,2- Kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; 1412 sayılı CMUK’nın 326/son ve 5271 sayılı CMK’nın 307/4. maddesinde düzenlenen "kazanılmış hak" ilkesi sonuç ceza miktarına ilişkin olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 5320 sayılı Yasa'nın 8/2. maddesinde öngörülen yetkiye dayanarak yaptığı iade işleminden önce verilen mahkumiyet hükmünün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle, yeniden hüküm kurulurken lehe olduğu tespit edilerek uygulama yapılan 765 sayılı TCK'nın olaya ilişkin tüm hükümleri uygulandıktan sonra sonuç cezanın önceki ceza miktarından fazla olması halinde önceki ceza miktarına indirileceği gözetilmeden, suçun vasıflandırılmasında kazanılmış hak olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,Kanuna aykırı, sanık müdafii ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 14.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.